سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

119

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

متوقف ساخته و وى را از تصميم بر آن بازدارد مگر در حق اللّه تع بدليل قضيه ما عز بن مالك كه نزد پيامبر بزرگ اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اقرار نمود . شارح ( ره ) مىفرماين : در حق اللّه اگر كسى اراده اعتراف و اقرار داشت بر قاضى مستحب است عارض شده و وى را از آن بازداشته و كلامش را توجيه و تأويل بنمايد بدليل قضيه و حكايت ما عز بن مالك . و اين حكايت چنين است كه وى محضر مبارك پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مشرف شد و تا چهار بار اقرار به زنا نمود و در هرمرتبه حضرتش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را از اقرار برگردانده و در عزمش متوقف ساخته و در معرض رجوع از آن قرار ميدادند و به وى مىفرمود شايد مقصود تو از زنا اين باشد كه آن زن رابوسه زدى يا او را فشرده‌اى و يا بوى نظاره كرده‌اى ما عز عرض مىكرد : خير حضرت فرمودند : آيا به آن زن دخول نمودى و با وى جماع كردى ، آيا بطور كنايه صحبت نمىكنى ؟ ما عز عرض نمود : بلى يا رسول اللّه مرتكب اين عمل شدم و بطور كنايه هم صحبت نمىكنم . حضرت فرمودند : بطورى دخول نمودى كه آلت تو در فرج او پنهان شد ؟ ما عز عرض نمود : بلى يا رسول اللّه . حضرت فرمودند : همانطورى كه ميل در سرمه‌دان و ريسمان در چاه داخل مىشود تو عمل كردى ؟